| Οδηγός | Πώς να αντιμετωπίσετε τη ρευματοειδή αρθρίτιδα (γηριατρική φροντίδα) |
| Ομάδα στόχος | Corvids |
| Συγγραφείς | Sharman M. Hoppes>DVM, ABVP (Avian), Texas A and M University; helpthecrows@gmail.com |
| Έκδοση | 27-04-2022 |
| ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Σε όλους τους οδηγούς μου, ξεκινώ από μια κατάσταση όπου ένας αποκαταστάτης αναλαμβάνει την ευθύνη του να φροντίζει τα ζώα με ηθικά σωστό τρόπο. Θα πρέπει πάντα να προσπαθείτε να ελαχιστοποιείτε το άγχος για το πουλί και επειδή τα πουλιά, όπως και οι άνθρωποι, δεν είναι ίδια, μπορεί να σημαίνει ότι χειρίζεστε ένα πρόβλημα με διαφορετικούς τρόπους όντας δημιουργικοί! Αν βλέπω διαφορετικούς τρόπους να κάνω το ίδιο πράγμα, προσπαθώ να το γράψω στους οδηγούς μου, αλλά είναι πάντα στο χέρι του αποκαταστάτη να αναλάβει τη δική του ευθύνη. Δεν χρειάζεται να γράψω “Συνιστώ να αφήσετε το πουλί κάτω” ή “Επικοινωνήστε με έναν κτηνίατρο” ή “Σύμφωνα με το νόμο, θα πρέπει…” γιατί ξεκινάω από την κατάσταση όπου κάνετε το καλύτερο για το πουλί και ότι εσείς ως αποκαταστάτης έχετε μάθει να τραβάτε τη γραμμή ώστε να μην καταλήξετε σε μια ανεπιθύμητη ή παράνομη κατάσταση. Μπορεί να υπάρξει μια αιώνια μάχη μεταξύ αυτού που θέλετε και του καλύτερου για το πουλί. Υπάρχουν επίσης πολλοί παράγοντες όπου μια παρόμοια κατάσταση μπορεί να δώσει διαφορετικά αποτελέσματα. Για παράδειγμα: η πρόσβαση σε κτηνίατρο, η έλλειψη χρόνου, η έλλειψη γνώσης και προηγούμενης εμπειρίας μπορεί να περιλαμβάνουν μεγάλες διαφορές στη θεραπεία και τη διαδικασία λήψης αποφάσεων και έμμεσα επίσης το τελικό αποτέλεσμα. Η γνώση βασικών πραγμάτων μπορεί να κάνει τεράστια διαφορά στο επίπεδο άγχους του κοράκι. Για παράδειγμα. αποφύγετε οτιδήποτε είναι μαύρο ή καρό. Δεν τους αρέσει ενστικτωδώς και τους δημιουργεί άγχος όταν βλέπουν ότι έχεις να κάνεις με κάτι που είναι μαύρο. Βάζω ενέργεια στους οδηγούς μου για να διευκολύνω έναν θεραπευτή να βρει πληροφορίες και να διαδώσει τη γνώση. Βλέπετε τρόπο να βελτιώσω τους οδηγούς μου ή βλέπετε κάποιο λάθος ή θέλετε να προσθέσετε κάτι, μη διστάσετε να με ενημερώσετε! Εάν ανησυχείτε να κάνετε κάτι επειδή είναι καινούργιο, ζητήστε βοήθεια από άλλους αποκαταστάτες ή έναν κτηνίατρο. Οι οδηγοί ενημερώνονται συνεχώς, επομένως φροντίστε να κατεβάζετε πάντα την πιο πρόσφατη έκδοση από το www.corvidlove.com |
Αυτός ο οδηγός περιγράφει τι να κάνετε με τα πουλιά που είχαν ρευματοειδή αρθρίτιδα (γνωστή και ως ρευματοειδής αρθρίτιδα)
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται απόSharman M. Hoppes , κτηνίατρος από το Τέξας που ειδικεύεται στο θέμα και έχουμε λάβει ρητή άδεια από αυτήν να δημοσιεύσουμε το έργο της. Ωστόσο, οι πληροφορίες ενδέχεται να μην διαδοθούν στο Διαδίκτυο.
Ωστόσο, είναι εντάξει να εκτυπώσετε αυτήν τη σελίδα για δική σας χρήση / χρήση στην κλινική
Αιτία
Η σηπτική και τραυματική αρθρίτιδα μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Η σηπτική αρθρίτιδα είναι πιο συχνή στα δάχτυλα των ποδιών. Η οστεοαρθρίτιδα είναι επίσης συχνή στα γηριατρικά πτηνά και μπορεί να οδηγήσει σε άλλα προβλήματα όπως η ποδοδερματίτιδα (“βουβόποδα”) εάν δεν εντοπιστεί έγκαιρα και δεν αντιμετωπιστεί. Το βάρος του πτηνού, η γενική του φυσική κατάσταση, οι προηγούμενοι τραυματισμοί και τυχόν συνακόλουθες ιατρικές καταστάσεις μπορούν όλα να συμβάλουν στην εμφάνιση και τη σοβαρότητα της αρθρίτιδας.
Το γεγονός ότι το πουλί έχει επίσης ποδοδερματίτιδα μπορεί να είναι τόσο αιτία όσο και αποτέλεσμα μειωμένης δραστηριότητας.
Υποσιτισμός, που μειώνει την ακεραιότητα του «πελματιαίου επιθηλίου» (= τα μαξιλαράκια κάτω από το πόδι), και ταυτόχρονα συχνά εμφανίζεται παχυσαρκία στα προσβεβλημένα πτηνά.
Το περιβάλλον του κλουβιού, ειδικά η ποικιλία, η διάμετρος και η δομή των κουρνιών, μπορεί να είναι σημαντικά για την παροχή άνεσης και σταθερότητας στα αρθριτικά πτηνά, ενώ παράλληλα αποτρέπεται ή ελαχιστοποιείται η ποδοδερματίτιδα. Εάν είναι δυνατόν, τα νύχια πρέπει να αφήνονται με αιχμηρές άκρες για να δώσουν δύναμη και σταθερότητα στο κράτημα.
Τα κλινικά σημεία ποικίλλουν ανάλογα με τη θέση της αρθρίτιδας και τη βαρύτητα της νόσου. Τα πουλιά μπορεί να είναι κουτσά ή λιγότερο δραστήρια. Ένα πουλί που πετά μπορεί να μην θέλει να πετάξει ή να μην πετάξει επίσης. Το πουλί μπορεί να μην κάθεται κανονικά ή μπορεί να πέσει από κούρνιες.
Άλλα σημάδια της αρθρίτιδας είναι οι πρησμένες ή ζεστές αρθρώσεις, μειωμένο εύρος κίνησης, μάδημα ή ακρωτηριασμός ή υπερβολική φωνητική φωνή.
Πώς φαίνεται στα κοράκια;
Διάγνωση
Η διάγνωση βασίζεται σε κλινικά σημεία, ευρήματα φυσικής εξέτασης και εικόνες (ακτινογραφίες ή αξονική τομογραφία). Οι ακτινογραφικές βλάβες περιλαμβάνουν στένωση του αρθρικού χώρου, σκλήρυνση του υποχόνδριου οστού, κακή ευθυγράμμιση της άρθρωσης και σχηματισμό οστεοφύτων. Οι αξονικές τομογραφίες βοηθούν στον προσδιορισμό της σοβαρότητας των αλλαγών στα οστά. Οι αρθρώσεις που επηρεάζονται συχνά είναι ο ταρσός, το οπίσθιο γόνατο (πνιγμός) και οι φαλαγγικές αρθρώσεις (βλ. φωτογραφίες παρακάτω). Οι αρθρώσεις στο στέρνο φαίνεται να επηρεάζονται λιγότερο συχνά.
Θεραπεία
Συνιστάται ένα πολυτροπικό σχέδιο θεραπείας, το οποίο περιλαμβάνει τόσο ιατρικές όσο και μη ιατρικές μεθόδους. Η ιατρική θεραπεία περιλαμβάνει τη χρήση ΜΣΑΦ, χονδροπροστατευτικών και πιθανώς οπιοειδών. Το πιο κοινό ΜΣΑΦ που χρησιμοποιείται στην ιατρική των πτηνών είναι η μελοξικάμη, ένας αναστολέας COX-2. Πιθανές παρενέργειες των ΜΣΑΦ είναι η νεφρική ισχαιμία, επομένως αυτά τα φάρμακα πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή μακροπρόθεσμα και στη χαμηλότερη δυνατή θεραπευτική δόση. Ανέκδοτα, η γλυκοζαμίνη ή η πολυθειωμένη γλυκοζαμινογλυκάνη έχει χρησιμοποιηθεί με επιτυχία. Το τελευταίο θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή, καθώς ορισμένα πτηνά έχουν αναπτύξει θανατηφόρα πηκτικότητα (αιμορραγικές διαταραχές) από τις ενέσεις. Η γκαμπαπεντίνη σε συνδυασμό με ΜΣΑΦ ήταν αποτελεσματική στην ανακούφιση του αρθριτικού πόνου.
Τα οπιοειδή μπορεί να είναι απαραίτητα για οξείες παροξύνσεις μιας χρόνιας αρθριτικής κατάστασης ή για καταστάσεις που αρχικά δεν ανταποκρίνονται στα ΜΣΑΦ. Η τραμαδόλη ή η βουτορφανόλη μπορούν να χρησιμοποιηθούν μέχρι να τεθούν σε ισχύ τα ΜΣΑΦ.
Η πρόσθετη διαχείριση περιλαμβάνει αλλαγές στην κτηνοτροφία, πρόγραμμα απώλειας βάρους και άσκησης, πιο υγιεινή διατροφή (πλούσια σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα) και φυσιοθεραπεία. Η ενθάρρυνση των ιπτάμενων πτηνών να πετούν σε ένα ασφαλές περιβάλλον είναι η καλύτερη μορφή άσκησης. Η αναζήτηση τροφής τοποθετώντας πολλά κουτιά σίτισης στις απέναντι πλευρές του κλουβιού ή του φράχτη προωθεί την άσκηση. Εάν το πουλί είναι υπέρβαρο, η απώλεια βάρους είναι σημαντική, καθώς μελέτες έχουν δείξει ότι η παχυσαρκία αποτελεί παράγοντα κινδύνου για οστεοαρθρίτιδα σε πολλά είδη.
Τα λιπαρά οξέα μπορούν να έχουν αντιφλεγμονώδη δράση και να προστατεύουν τα νεφρά. Το λάδι λιναρόσπορου ή ένα συμπλήρωμα ωμέγα συνιστάται ως η καλύτερη πηγή συμπληρωμάτων λιπαρών οξέων για τα πουλιά. Άλλες αλλαγές αναπαραγωγής, όπως αλλαγές στη δομή ή τη διάμετρο της πέρκας ή των κουρνιασμένων με επένδυση, μπορεί να είναι χρήσιμες για πτηνά με αδύναμα ή επώδυνα πόδια ή πόδια.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η αρθρίτιδα είναι επίσης συχνή σε ηλικιωμένα πτηνά. Η διαφοροποίηση μεταξύ αρθρίτιδας και αρθρικής ουρικής αρθρίτιδας είναι καθοριστική λόγω των μεγάλων διαφορών στην εξέλιξη, την ποιότητα ζωής και την πρόγνωση.